Life&Home

De typische OV-reis

Vroeger had niet bepaald een voorkeur voor het OV, ik gebruikte het dan ook niet vaak. Sinds mijn verhuizing 2,5 uur van mijn oude woonplaats, heb ik echter de nodige ervaring opgedaan met het OV. Laatst mocht ik ’s morgens vroeg beginnen aan een dag vol aan reizen met het OV en begon ik met de bus. Ik nam hierna de trein en 3 uur later was ik aangekomen op de plaats van bestemming, na enkele uren mocht ik de reis weer terug richting huis maken… Heel erg is het niet, maar fijn is anders. Wel heb ik heerlijke genoten van de momenten dat ik dé typische OV momenten ervoer met de ene keer een lach en de andere keer bliksemschichten in mijn hoofd. Herken of/en benieuwd? Alles heb ik in alle geuren en kleuren fijn beschreven hieronder!

De bus, voor het eerst bewust en zelfstandig nam ik die op 16 jarige leeftijd. Daarvoor heb ik het nooit echt bewust meegemaakt of genomen – andere middelen van het OV wel hoor. Nu heb ik er de nodige kennis van en kan ik met een gerust hart mijn bestemming te bereiken instappen. ’S morgens vroeg stapte ik in en koos een plekje. Persoon 1 diende zich gelijk aan. Aan mijn zijde , aan de andere kant van het pad zat mevrouw: permanent hoef schudden,met de voet tikkend, ietwat vors gezet en duidelijk vaste reiziger. Ze stapte na enkele stops uit waarna ze monologen met de chauffeur had en vertelde dat ze eerst naar de tandarts moest en daarna vandaag pas ging werken. ‘Nou rij maar door hoor’, was het afscheid van haar en mijn bus kwam weer met stoten tot leven tot ik na veel gebons en hardrijden bij het station aankwam.

Mijn trein stond er al, deze is vaak goed op tijd! Ik ging zitten in de stilte coupé aangezien meneer de viervoeter met mij meereisde en dit me wel rustig leek voor hem. De heenreis bracht me schuin aan mijn andere kant een stille jonge vrouw in de volle opmaak, zeer dunnetjes en neerkijkende blikken. Toch kwam er geen geluid uit gedurende de reis ondanks haar tamelijk minachtende blikken naar voorbijgangers. Tegenover mij kwam een mevrouw zitten die ik eerder in de ‘hal’ bij de deuren vrolijk hoorde telefoneren met iemand, tegenover mij was het echter een vrouw maar permanente vragende opgetrokken wenkbrauwen die overal van vragend naar keek. De blik en houding was verder beleefd, maar die ogen en wenkbrauwen – gecombineerd met een pruimende mond – kan ik nog steeds niet plaatsen haha.

Terug was het wat drukker, maar gelukkig heb ik geen drukke spits want dan komen de krijsende kinderen en stinkende mensen inclusief eten ook nog al eens voorbij. Ik had een tijd in de trein een jonge vrouw voor me die bezig was met het maken van een werkstuk/collage voor haar opleiding. Prima. Een man – gelukkig niet naast me – was minder prima naarmate de reis vorderde. Hij keek in het begin al afkeurend en zelfs boos toon ik braaf en stil, met mijn harige vriend (die keurig in een reiskooi met handdoek erover) op mijn schoot, ging zitten. Na een tijd wendde hij zijn blik af en deed zelfs even zijn ogen dicht. De plek van de jonge vrouw werd ingenomen door die van een wat oudere (40 jaar?) werkende vrouw die een beetje gehaast maar heel vriendelijk plaatsnam en zich zelfs excuseerde voor het aanstoten van mijn voet – waar ik nauwelijks wat van merkte. Vreemd genoeg vind ik dat altijd zo lief overkomen? We wisselden hier en daar verder nog een glimlach en suisden  verder met de trein door het landschap. Meneer liet in deze tijd wel nog even merken dat hij er nog was en mevrouw en ik hoorde zijn telefoongesprek aan waarin duidelijk naar voren kwam hoe goed hij was, die ander niet en dat bepaalde dingen maar snel afgekapt moesten worden want dit en dat was niet goed en duidelijk niet moeilijk dus er moest een einde aan komen. Kortom, vriendelijk en vrolijk was het niet. ‘Ja vertel het me nou maar’, ‘het nieuw systeem is ruk’, ‘prutswerk’, en ‘je kan denken dat je slim bent met je differentiaalberekeningetjes maar denk nog maar eens na’, klonk het door de coupé. Mevrouw schudde afkeurend haar hoofd en rolde haar ogen, ik moest toch even lachen om de situatie. Mevrouw verlaatte de trein en meneer pruillip, rode neus, hangende mond en zielig ogen nam plaats in met zijn overhemdje en laptop waar hij op probeerde te werken maar dat lukte niet echt gokte ik. Naast hem kwam meneer in de rode jas (altijd hetzelfde soort jassen hierbij?!) met borstelige wenkbrauwen en nauwlettende ogen zitten. Hij keek zo nu en dan even op het scherm van buurman, naar mij en meneer in de kooi de wat onrustig werd en met de inhoud van het ook begon te spelen. Een zeer beleefde jonge studente kwam naast de bozige man zit die zijn telefoongesprek had beëindigd. Hij keek boos om toen ze naar hem ging zitten, ze deed niks mis en verontschuldigde zich desondanks. De laatste stop naderde en we stapten allen uit, ik opgelucht dat ik snel de kooi kon neerzetten en legen.

De bus weer naar huis met ditmaal de typische chauffeur die zo vriendelijk is dat je hem bijna persoonlijk aanspreekt en uitspreekt hoe erg je hem waardeert in zijn positiviteit en werk, hihi. Hij stopte eenmaal nog na het optrekken omdat er een man nog aan kwam rennen. Ook groette hij iedereen oprecht vrolijk en met glimlach verlaatte ik de bus op weg naar de laatste stapjes richting huis.

De dag reizen zat erop. Ik totaal heb ik 7 uur van mijn dag gespendeerd aan reizen en was er tussendoor 2 uur uit… Moe en voldaan schrijf ik mijn ervaringen op. Elke keer in het OV kom ik de typische situaties weer tegen. Hoe leuk of naar ze ook kunnen zijn, steeds als ik het meemaak of zie moet ik toch lachen en denk ik ‘dit is weer ‘zo’n gevalletje’’, enig! Ben benieuwd wat of wie ik de volgende keer meemaak. Pittig kort kapsel misschien of wellicht degene die besluit stinkend eten smakkend naast je te verorberen? 😉

Reis je vaak of herken je de types? Let me know! 🙂

Frédérique

Kan je geen genoeg krijgen van mijn geneuzel? Volg dan mijn blog en blijf zo op de hoogte van nieuwe berichten of stalk me via Bloglovin’ en Instagram!  😉

(Ik heb trouwens niks tegen types of de manier dat iemand is, bepaalde herkenbare situaties of types blijven echter leuk om te herkennen!)
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s