Persoonlijk

Mijn grootste fout ooit

Alsof ik nog niet genoeg over mezelf heb gepraat 😉 (Beter gezegd: gedeeld). Ook al is dit niet het enige waarover ik schrijf op mijn blog. Ik schrijf over alles wat ik tegenkom in het dagelijks leven (het nieuws, persoonlijk, handige tips en over lifestyle). Voor mij is het heel belangrijk mijn gedachten en gevoelens van me af te schrijven en tegelijk anderen te informeren en wellicht te helpen – indien ze zich in dezelfde positie begeven. Hierbij dus nog meer, laat ik even wat ‘over sharen’, haha. Dit is heel persoonlijk en ik hoop dat het gerespecteerd wordt, dat men hiervan kan leren of hier sterkte in kan vinden.

Ik ben nog jong, al helemaal als ik ga praten over waarschijnlijk een van de grootste fouten van mijn leven. Jij? Zo jong en nu al praten over fouten in het leven? Wie weet is het niet waar en is er nóg iets dat komen gaat, al hoop ik het niet. Ik denk het eerlijk gezegd ook niet. Oke…get to the point Fré…, ik heb waarschijnlijk op deze leeftijd de grootste fout van mijn prille leven al begaan. Ik werd ziek. Dit is dan wellicht niet een keuze geweest, maar toch is het iets wat uiteindelijk aan niemand anders toe te rekenen valt. Mijn ziekte ontstaat door middel van een proces waarin je langzaam wegzakt in een neerwaartse spiraal en hier uiteindelijk nauwelijks uit kan komen. Het begint onschuldig maar mondt uit in iets vreselijks. Het gebeurt, je kiest er niet voor. Toch is het jouw hoofd, geest, lichaam – whatever – dat begon. Het begon, echter, omdat er iets binnenin fout zat; een achterliggende reden. Een achterliggende reden dat jou ertoe zette; een soort onbewuste overmacht. Hierover leer je bij je therapie/herstel. Je zoekt wat erachter ligt; zo los je het op.

Dus ondanks dat onbewuste van een dergelijk ziekte, is dít mijn grootste fout ooit. Het heeft heel veel verwoest. Mijn sociale leven, mijn lichaam, mijn gedachten. Alles is me ontnomen. Velen lopen van je weg, vinden je raar of weten simpelweg niet wat ze moeten doen en vallen langzaam weg. Verder raak je in jezelf gekeerd en als je dan terug wil is het moeilijk vanwege alle gedachten die je hebt en heb je moeite met bepaalde omstandigheden. Nieuwe vrienden, werk en school worden een hele opgave. Bovendien komen er dikwijls bijkomende labels naast de primaire ziekte, zoals een depressie.

Ik kan eerlijk zeggen al ruim 1,5 jaar geen echt geluk-gevoel te hebben kunnen ervaren. Ik kan me moeilijk concentreren en ik geniet nooit volop ergens van. Vooral als je hiertegen wil vechten, is dit enorm frustrerend.

Desondanks heb ik heel wat levenslessen hieruit gehaald en ben ik tevens erg snel volwassen geworden op bepaalde gebieden – ook al is dit in vergelijking met anderen iets te vroeg. Ik besef wat ik heb verloren en ik vecht hard om het in de toekomst wel weer te kunnen ervaren en wel weer te kunnen leven. Wat is gebeurd en verloren kan ik niet terughalen. Dat is hard en confronterend, maar ik met de tijd heb ik dit kunnen accepteren. Nu ben ik al ver gekomen hierin – zelf – en ben ik goed op weg om dit allemaal weer te kunnen. Bovendien heb ik heel wat levenslessen hieruit gehaald en ben ik erg snel volwassen geworden op bepaalde gebieden J (over mijn proces hou ik jullie op de hoogte!)

‘Zodra je iets kwijtraakt, besef je wat je had’

Veel liefs, Fré

Kan je geen genoeg krijgen van mijn geneuzel? Volg dan mijn blog en blijf zo op de hoogte van nieuwe berichten of stalk me via Instagram! 😉
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s